خودروی وارداتی پس از پایینآمدن از کشتی، بلافاصله راهی نمایشگاه یا نمایندگی نمیشود. تعداد زیادی از این خودروها باید چند روز و گاهی چند هفته در محوطه بنادر منتظر تکمیل تشریفات گمرکی، بازرسی و صدور مجوز خروج بمانند. حالا با اجرای تعرفههای جدید انبارداری، هر روز تأخیر میتواند رقم تازهای به هزینه واردات اضافه کند.
هیئت عامل سازمان بنادر و دریانوردی با تغییر تعرفه انبارداری خودروهای سواری در بنادر شمالی و جنوبی موافقت کرده و نرخهای جدید از ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ به اجرا درآمدهاند. اعداد اعلامشده نشان میدهند هزینه توقف ثابت نیست و با افزایش مدت ماندگاری خودرو در بندر، نرخ روزانه نیز بیشتر میشود.
هر روز توقف خودرو در بندر چقدر هزینه دارد؟
براساس نرخهای اعلامشده برای بنادر جنوبی، تعرفه روزانه نگهداری خودروهای وارداتی با وزن کمتر از ۲ تن در بازههای مختلف به این شکل است:
- توقف تا ۱۰ روز: روزانه ۱۷۰ هزار تومان
- توقف تا ۲۰ روز: روزانه ۲۵۱ هزار تومان
- توقف تا ۳۰ روز: روزانه ۳۱۶ هزار تومان
- توقف تا ۴۰ روز: روزانه ۴۴۴ هزار تومان
- توقف تا ۵۰ روز: روزانه ۶۲۱ هزار تومان
- توقف بیش از ۵۰ روز: روزانه ۸۷۰ هزار تومان
در بنادر شمالی نیز نرخ روزانه همین گروه از خودروها، با توجه به مدت توقف، از ۱۵۵ هزار تومان شروع میشود و میتواند به ۸۶۶ هزار تومان برسد.
برای خودروهای سنگینتر با وزن ۲ تا ۵ تن رقمها بالاتر است. تعرفه روزانه این خودروها در بنادر جنوبی بین ۲۹۶ هزار تا یکمیلیون و ۵۷۴ هزار تومان و در بنادر شمالی بین ۳۰۲ هزار تا حدود ۱.۶ میلیون تومان اعلام شده است.
صورتحساب نهایی هر خودرو به وزن، بندر محل ورود، مدت توقف و شیوه محاسبه دورههای انبارداری بستگی دارد؛ بنابراین نمیتوان یک عدد را برای تمام خودروهای وارداتی در نظر گرفت.
یک روز تأخیر برای صد خودرو چه معنایی دارد؟
رقم ۱۷۰ هزار تومان برای خودرویی که میلیاردها تومان قیمت دارد، در نگاه اول چندان بزرگ به نظر نمیرسد. ماجرا زمانی متفاوت میشود که بهجای یک خودرو، محمولهای صد دستگاهی را در نظر بگیریم.
در پایینترین بازه تعرفه بنادر جنوبی، هزینه یک روز توقف صد خودرو به ۱۷ میلیون تومان میرسد. اگر خودروها بیش از ۵۰ روز در بندر بمانند، هزینه روزانه همین محموله براساس نرخ ۸۷۰ هزار تومانی به ۸۷ میلیون تومان افزایش پیدا میکند؛ رقمی که هنوز هزینههای حمل، بیمه، جابهجایی و سایر خدمات بندری به آن اضافه نشده است.
برای شرکت واردکننده، توقف طولانی فقط به معنی پرداخت یک قبض بیشتر نیست. سرمایهای که برای خرید خودرو صرف شده تا زمان ترخیص و تحویل به مشتری قابلبازگشت نیست. تأخیر در خروج خودرو همچنین برنامه حمل زمینی، تحویل به نمایندگیها و زمان اجرای قراردادهای فروش را جابهجا میکند.
چرا ترخیص خودروها طول میکشد؟
خروج خودرو از بندر به تکمیل چند مرحله وابسته است. تطبیق اسناد محموله، اظهار گمرکی، پرداخت هزینهها، کنترل استانداردها، بازرسی و دریافت مجوز خروج از جمله مراحلی هستند که باید طی شوند. آمادهنبودن یک مدرک یا وجود اختلاف در اطلاعات ثبتشده میتواند کل محموله را متوقف کند.
گاهی واردکننده مدارک خود را بهموقع آماده کرده، اما تراکم کاری بندر یا گمرک، نوبت بازرسی و هماهنگی حمل زمینی باعث طولانیشدن توقف میشود. در محمولههای بزرگ نیز امکان خروج همزمان تمام خودروها وجود ندارد و انتقال آنها باید طی چند مرحله انجام شود.
تعرفه پلکانی به این معناست که هزینه تأخیر با گذشت زمان سریعتر بالا میرود. خودرویی که چند روز بیشتر در بندر بماند، ممکن است وارد بازه بعدی تعرفه شود و نرخ روزانه بالاتری پیدا کند.
خودروهای وارداتی تا زمان ترخیص کجا میمانند؟
خودروها معمولاً در محوطههای وسیع بندری و بهصورت ردیفی نگهداری میشوند. بخشی از این محوطهها روباز هستند و صدها یا حتی هزاران خودرو را در خود جای میدهند. هر خودرو باید هنگام ورود ثبت، در جای مشخص پارک و در زمان بازرسی یا خروج دوباره جابهجا شود.
در چنین فضایی فقط تعداد خودروها مهم نیست. مجاورت با دریا، رطوبت و هوای شور، گردوغبار، رفتوآمد ماشینآلات و جابهجایی مداوم خودروها، نگهداری از محموله را دشوارتر میکند. خراش بدنه، آسیب هنگام انتقال، دسترسی افراد غیرمجاز یا مفقودشدن قطعات جانبی میتواند هزینهای جدا از تعرفه رسمی انبارداری ایجاد کند.
به همین دلیل، انبارداری خودرو تنها اجارهکردن چند متر فضای خالی نیست. روشنایی شبانه، ثبت ورود و خروج، دوربین، نیروی نگهبانی و کنترل محدوده نیز بخشی از هزینه اداره این محوطههاست.
دوربین بهتنهایی از محوطه خودرو محافظت نمیکند
دوربین میتواند رفتوآمدها را ثبت کند، اما اگر محدوده فیزیکی محوطه نقطهضعف داشته باشد، تصویر حادثه را معمولاً بعد از وقوع آن نشان میدهد. دروازههای متعدد، نقاط کور، پایههای آسیبدیده یا فاصله ایجادشده در پایین حصار میتوانند کنترل یک محوطه بزرگ را دشوار کنند.
به نقل از اطلس فنس، در محوطههای صنعتی و ساحلی نباید حصار فقط براساس ارتفاع انتخاب شود. ضخامت مفتول، مقاومت پوشش در برابر رطوبت و خوردگی، فاصله پایهها، نحوه مهار در زمین و استحکام دروازهها باید متناسب با شرایط همان محل تعیین شوند.
این موضوع در محوطه نگهداری خودرو اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ زیرا حصار باید امکان مشاهده داخل و بیرون محدوده را حفظ کند و در عین حال مسیرهای ورود را به نقاط کنترلشده محدود نگه دارد. دوربین، روشنایی و نگهبانی زمانی مؤثرترند که مرز فیزیکی محوطه نیز ضعف آشکاری نداشته باشد.
آیا افزایش تعرفه به قیمت خودرو منتقل میشود؟
تعرفه انبارداری لزوماً بهصورت یک ردیف مستقل در فاکتور خریدار دیده نمیشود. مسئولیت پرداخت هزینهها نیز میتواند براساس قرارداد میان واردکننده، شرکت حملونقل و بهرهبردار بندر متفاوت باشد. بااینحال، هزینه توقف بخشی از مخارج واردات است و طولانیشدن ترخیص میتواند قیمت تمامشده محموله را افزایش دهد.
اثر این هزینه برای یک خودروی منفرد شاید محدود باشد، اما در محمولههای چندصد دستگاهی به رقم قابلتوجهی تبدیل میشود. اگر تأخیر همزمان با افزایش نرخ ارز یا بالا رفتن هزینه حمل اتفاق بیفتد، فشار مالی بیشتری به واردکننده وارد خواهد شد.
بنابراین پاسخ سؤال عنوان روشن است: توقف روزانه یک خودروی سواری سبک در بندر از حدود ۱۵۵ تا ۱۷۰ هزار تومان آغاز میشود و با طولانیشدن زمان نگهداری میتواند از ۸۰۰ هزار تومان در روز عبور کند. هزینهای که خریدار شاید مستقیماً آن را روی فاکتور نبیند، اما ممکن است پیش از رسیدن خودرو به نمایشگاه در قیمت نهایی جای گرفته باشد.
این مقاله صرفا یک رپورتاژ آگهی است و مسئولیت آن بر عهده سفارش دهنده می باشد . آریا کارگو در قبال محتوا و خدمات مسئولیتی ندارد.
